Weerwolven zonder kaarten: met speelkaarten, papier of telefoons

Je hebt geen weerwolvenkaarten nodig om weerwolven te spelen. Zo speel je weerwolven zonder kaarten, op drie manieren: met een gewoon kaartspel, met papiertjes of met telefoons. Elke manier doet het ene werk dat de kaarten doen: ze geeft elke speler een geheime rol die niemand anders ziet. De regels van het spel blijven gelijk. Heb je ze nodig, dan leggen de weerwolven spelregels elke rol en de stemming uit.

Geen kaarten? Jullie telefoons zijn de kaarten én de verteller

Drie manieren om zonder kaarten te spelen

Weerwolven met een gewoon kaartspel

Een standaard kaartspel heeft genoeg kaarten voor elke opstelling in de spelregels, tot 20 spelers. De heren zijn de weerwolven, de nummerkaarten zijn burgers, en elke speciale rol krijgt één vrouw, boer of aas. Deze indeling is van ons; elke andere werkt, zolang iedereen haar kent voordat je deelt.

Zo deel je

1. Kies de verteller. Eén persoon speelt niet mee. Die deelt, leidt de nacht en bewaart de geheimen, en mag dus elke rol kennen: houd een lijst bij.
2. Tel de spelers, zonder de verteller, en kies de rollen. Deel voor een eerste spel weerwolven, een ziener en burgers, en voeg de dokter toe vanaf 7 spelers. Voor deze mix is het aantal weerwolven: 1 bij 4 tot 6 spelers, 2 bij 7 tot 10, 3 bij 11 tot 16, 4 bij 17 tot 20. Voeg je een handlanger toe, deel dan één weerwolf minder, maar altijd minstens één. De opstellingen in de spelregels geven een rolmix voor elke groepsgrootte.
3. Haal precies die kaarten eruit, één per speler: de heren, de speciale kaarten, en dan nummerkaarten voor de rest.
4. Schud en deel met de achterkant boven. Elke speler bekijkt de eigen kaart zonder die aan iemand te laten zien, en laat hem met de achterkant boven voor zich liggen.
5. De eerste nacht. De weerwolven openen samen hun ogen, zodat ze elkaar zien. Alleen de rollen met een nachtkracht worden opgeroepen: Cupido (alleen de eerste nacht), de weerwolven, de ziener, de dokter en de heks. Drie dingen vragen met kaarten een extra oproep, omdat op telefoons de kaart zelf dat doet. Roep vóór de weerwolven de twee vrijmetselaars op, zodat ze elkaar zien. Moet de handlanger de weerwolven kennen, laat de handlanger dan de ogen openen terwijl de weerwolven een duim opsteken. Tik na Cupido de twee geliefden aan, zodat ze elkaar zien, en vertel ze of ze aan verschillende kanten staan.
6. Sterft een speler, dan draait die de kaart open, als jouw groep de rollen van de doden onthult. Zo niet, dan blijft de kaart tot het einde met de achterkant boven liggen. Twee kaarten zijn hoe dan ook te zien: die van de jager, als de jager schiet, en die van de dorpsgek, als de eerste stem tegen de dorpsgek die spaart.

Gebruik de nachtvolgorde uit de spelregels, en de verteller roept elke rol één voor één op.

Weerwolven met papiertjes

Dit kost ongeveer twee minuten, en papier is er overal.

1. Scheur één papiertje per speler. Maak ze even groot, zodat niemand ze uit elkaar kan houden.
2. Schrijf op elk papiertje één rol, met dezelfde pen en op dezelfde manier: een grote W voor elke weerwolf, Z voor de ziener, D voor de dokter, B voor elke burger, enzovoort. Spreek de letters eerst af.
3. Vouw elk papiertje op dezelfde manier, twee keer, en laat ze in een beker of hoed vallen.
4. Elke speler trekt er één, leest het zonder het aan iemand te laten zien, en vouwt het weer dicht.
5. Houd je papiertje in je zak tot het spel afgelopen is. Een dode speler laat het papiertje zien, als jouw groep de rollen van de doden onthult. In elk geval laat de jager het eigen papiertje zien als die schiet, en de dorpsgek als de eerste stem tegen de dorpsgek die spaart.
6. De verteller leidt de nacht in de gebruikelijke volgorde en noteert wie wie is zodra elke rol met een nachtkracht wakker wordt. Maak dezelfde extra oproepen als bij kaarten. De andere rollen worden nooit wakker.

Schrijft de verteller de papiertjes, dan moet de verteller ook degene zijn die de rollen kent. Niemand anders kijkt mee terwijl ze worden geschreven.

Met telefoons: geen kaarten en geen verteller nodig

Telefoons kunnen allebei de taken doen: ze delen de rollen in het geheim uit, en één van hen vertelt. Zo werkt Wolf Village.

1. De spelleider maakt een spel aan op de eigen telefoon, in de browser. Er is niets te installeren.
2. Iedereen doet mee met de code van vier letters of de QR-code op het scherm van de spelleider. Meedoen is gratis, en niemand heeft een account nodig. Mensen zonder telefoon kunnen ook meespelen: bij Gedeelde telefoons kan iedereen in het spel hen toevoegen met Speler zonder telefoon toevoegen, en spelen zij hun beurten op de telefoon van iemand anders.
3. De spelleider deelt uit. Het spel van een nieuwe spelleider begint met de opstelling Basis, gemaakt voor elke groep van 4 tot 20 spelers. De spelleider typt dus een naam en tikt op Spel aanmaken, en tikt op Rollen uitdelen zodra er minstens 4 spelers zijn.
4. Iedereen bekijkt de eigen rol in het geheim. Elke speler ziet alleen de eigen rol. De weerwolven zien ook wie de andere leden van de roedel zijn. Als de handlanger wordt uitgedeeld, ziet die de weerwolven ook (tenzij de spelleider dat uitzet, zoals de opstelling Vos doet), en de twee vrijmetselaars zien elkaar.
5. De telefoon van de spelleider vertelt. Die spreekt elke regel uit in een opgenomen stem. Bij Gesproken verteller sluit iedereen de ogen en roept de telefoon de rollen één voor één op. Bij Iedereen tegelijk (Telefoons doorgeven bij Gedeelde telefoons) sluit niemand de ogen: elke speler die nog leeft speelt een geheime beurt, op de eigen telefoon of op de dichtstbijzijnde gedeelde telefoon, ook de burgers, zodat niemand kan zien wie een kracht heeft.
6. De spelleider speelt ook mee. Met Ik speel ook mee aan krijgt de spelleider een rol zoals iedereen, zodat niemand hoeft te blijven zitten als verteller.

Overdag praat en stemt het dorp nog steeds door aan te wijzen, in dezelfde ruimte. De telefoon legt alleen de uitslag vast.

Geen kaarten? Jullie telefoons zijn de kaarten én de verteller

Hoeveel weerwolven deel je

Ongeveer één weerwolf per vijf spelers: 1 bij 4 tot 6 spelers, 2 bij 7 tot 10, 3 bij 11 tot 16 en 4 bij 17 tot 20. Een handlanger neemt de plaats van één weerwolf in, maar er is altijd minstens één weerwolf. Welke speciale rollen bij welke groepsgrootte passen, staat in de opstellingen in de spelregels.

Fouten die rollen verraden

Zonder echte kaarten kunnen kleine dingen verraden wie wie is. Let op deze dingen:

• Kaarten die verschillen. Een omgeknikte hoek, een vlek of een andere achterkant verraadt een kaart. Gebruik één schoon kaartspel en deel alle kaarten die je nodig hebt daaruit.
• Papiertjes die verschillen. Een langer woord, een dikkere vouw of een andere pen verraadt een papiertje. Zelfde formaat, zelfde pen, zelfde vouw.
• Rondkijken in de nacht. Met kaarten of papier moet iedereen de ogen dicht houden tot de rol wordt opgeroepen. De weerwolven openen hun ogen alleen als de verteller ze oproept.
• Geluiden. Weerwolven die fluisteren of op tafel tikken, verraden zichzelf. Spreek een slachtoffer af door te wijzen en te knikken, in stilte.
• De ogen van de verteller. Een verteller die naar de ziener kijkt terwijl die “Ziener, open je ogen” zegt, heeft de tafel net verteld wie de ziener is. Kijk niemand aan.
• Te veel speciale rollen delen. In een kleine groep laten een heks, een jager en Cupido weinig gewone burgers over, en elke dood zegt veel. Begin met de mix van Basis en voeg rollen toe zodra iedereen ze kent.

Met telefoons verdwijnen de meeste hiervan. Aan een telefoon is van buiten niet te zien welke rol erop staat. Bij Iedereen tegelijk (Telefoons doorgeven bij gedeelde telefoons) speelt elke speler die nog leeft ’s nachts een beurt, dus niemand hoeft de ogen te sluiten. Houd je telefoon wel zo vast dat niemand anders het scherm kan zien.

Geen kaarten? Jullie telefoons zijn de kaarten én de verteller