Weerwolven spelregels: alle rollen en opstellingen voor 4–20 spelers

Hier staan de weerwolven spelregels voor 4 tot 20 spelers in één ruimte. Weerwolven is het partyspel van leugens en onderbuikgevoel. Een paar spelers zijn in het geheim weerwolf. Elke nacht kiezen zij één speler om te doden. Elke dag discussieert het hele dorp en stemt het één verdachte weg. Het dorp wint zodra alle weerwolven dood zijn. De weerwolven winnen zodra er minstens evenveel weerwolven als andere spelers zijn.

Dit zijn de exacte regels die Wolf Village uitvoert. In Wolf Village is één telefoon de verteller, met een opgenomen stem, en speelt iedereen op de eigen telefoon. Elk lastig geval op deze pagina wordt beslist zoals het spel het beslist.

Start een gratis spel: één telefoon vertelt, iedereen speelt op de eigen telefoon

Het spel in één minuut

1. Deel de rollen in het geheim uit. Elke speler bekijkt de eigen rol en houdt die verborgen. De weerwolven zien ook wie de andere leden van de roedel zijn.
2. De nacht valt. De weerwolven kiezen een slachtoffer, de ziener ontdekt of één speler een weerwolf is en de dokter beschermt één speler. Of iedereen sluit de ogen en de verteller wekt de rollen één voor één, of iedereen speelt een geheime beurt op een telefoon (zie Een nacht, stap voor stap).
3. De ochtend breekt aan. De verteller zegt wie er in de nacht is gestorven. Wie dood is, ligt uit het spel en zwijgt vanaf nu.
4. Het dorp overlegt. Discussieer, beschuldig en verdedig jezelf. Liegen mag, maar laat je geheime scherm nooit aan iemand zien.
5. Het dorp stemt. Tel tot drie en wijs allemaal een verdachte aan. De speler met de meeste stemmen ligt eruit.
6. De nacht valt weer. Herhaal dit tot een van de kampen wint.

Dat is het hele spel. Al het andere zijn rollen, en de rollen maken elke nacht anders.

Wat heb je nodig

• 4 tot 20 spelers in dezelfde ruimte. Wolf Village heeft er minstens 4 en hooguit 20.
• Een verteller. Klassiek weerwolven heeft iemand nodig die niet meespeelt en de nacht leidt: de verteller, vaak ook spelleider genoemd. Met Wolf Village doet een telefoon dat: de telefoon van de spelleider spreekt elke regel uit, dus iedereen kan meespelen.
• Een manier om geheime rollen uit te delen. Kaarten kunnen. Telefoons ook: met Eigen telefoons maakt elke speler de keuzes in de nacht in stilte op het eigen scherm. Met Gedeelde telefoons zijn een paar telefoons genoeg, en speelt iedereen een geheime beurt op de dichtstbijzijnde telefoon. Met alleen de telefoon van de spelleider gaat die van hand tot hand, op de klassieke manier.
• Niets te installeren. Spelers openen het spel in een browser en doen mee met een code van vier letters of een QR-code. Meedoen is gratis, en spelers hebben geen account nodig.

Geen kaarten en geen telefoons? Je kunt ook spelen met een gewoon kaartspel of papiertjes: zie weerwolven zonder kaarten.

Hoeveel weerwolven voor jouw groep

Deel ongeveer één weerwolf per vijf spelers: 1 weerwolf bij 4 tot 6 spelers, 2 bij 7 tot 10, 3 bij 11 tot 16 en 4 bij 17 tot 20. Dat is het aantal dat Wolf Village aanbeveelt en dat de opstelling Basis deelt. Vraag je je af hoeveel weerwolven bij 10 spelers? Twee.

Basis is de opstelling voor de eerste potjes en nieuwe groepen: weerwolven, een ziener en burgers, plus de dokter vanaf 7 spelers. Het spel beoordeelt hem bij elk aantal van 4 tot 20 als In balans.

Weerwolven rollen voor 8 spelers en meer: de opstelling Klassiek

Kent je groep de basis, voeg dan de heks, de jager, Cupido en de burgemeester toe. De opstelling Klassiek van Wolf Village doet dat vanaf 8 spelers. Vanaf 11 spelers komt de dorpsgek erbij en vanaf 17 de dokter.

Bij elk spel met Klassiek kiest het dorp op dag 1 ook een burgemeester.

Nog drie kant-en-klare opstellingen

Standaard 12 volgt de opzet die volgens de Chinese Wikipedia op Chinese toernooien wordt gebruikt: 12 spelers, 4 weerwolven, 4 speciale rollen en 4 burgers. Vos volgt de Japanse versie van het spel, waarin de vos een derde kamp is en een mens voor de wolven speelt. Chaos heeft de meeste wendingen, voor groepen die het spel al kennen.

Je eigen mix. In Wolf Village maakt elke wijziging aan de kaarten van een opstelling (een rol, de schakelaar van een rol, het aantal weerwolven of de burgemeester) er jouw eigen opstelling van. Het spel beoordeelt die dan als Gunstig voor het dorp, Gunstig voor de wolven of In balans. Het geeft elke kaart een score naar wat die het dorp waard is: een burger is 1 waard, een weerwolf −6 en de ziener +7. Een handlanger neemt in het aanbevolen aantal de plaats van een weerwolf in, omdat die voor de roedel speelt.

Een nacht, stap voor stap

Je kunt een nacht op twee manieren leiden.

• De klassieke manier, met een verteller die de rollen oproept. Iedereen sluit de ogen. De verteller roept de rollen één voor één op, en alleen de opgeroepen spelers openen hun ogen. In Wolf Village heet dit Gesproken verteller: de telefoon van de spelleider spreekt, en wie is opgeroepen kiest op de eigen telefoon, of tikt de keuze aan op de dichtstbijzijnde telefoon als jullie met gedeelde telefoons spelen.
• Iedereen speelt een geheime beurt. Niemand sluit de ogen. Elke speler die nog leeft speelt een geheime beurt op een telefoon, ook de gewone burgers, zodat niemand kan zien wie een speciale kracht heeft. Burgers kiezen de speler die ze het meest verdenken; de verdenkingen worden aan het einde van het spel getoond. In Wolf Village is dit Iedereen tegelijk op eigen telefoons en Telefoons doorgeven op gedeelde telefoons. Het spel raadt dit aan.

De nachtvolgorde

Als de verteller de rollen oproept, doet die dat altijd in deze volgorde:

1. Iedereen slaapt. “De nacht daalt neer over het dorp. Sluit allemaal jullie ogen.”
2. Cupido, alleen in de eerste nacht, kiest twee spelers die verliefd worden.
3. De weerwolven openen samen hun ogen en kiezen in stilte een slachtoffer.
4. De ziener kiest een speler en ontdekt of het een weerwolf is.
5. De dokter kiest één speler om vannacht te beschermen.
6. De heks krijgt het slachtoffer van de weerwolven te zien en mag het levensdrankje of het gifdrankje gebruiken.

Een rol die niet in het spel zit, wordt nooit opgeroepen. Een rol waarvan de speler dood is, wordt nog wel opgeroepen als de rollen van de doden verborgen blijven, zodat de stilte niets verraadt. Elk woord dat de verteller zegt, in deze volgorde, staat in de weerwolven verteller tekst.

Wat er bij zonsopgang gebeurt

Alles wat in de nacht is gekozen, gebeurt bij zonsopgang, in een vaste volgorde:

1. Het slachtoffer van de weerwolven. Dat is de speler die de meeste weerwolven hebben gekozen, vastgelegd zodra de hele roedel heeft gekozen (daarom kan de heks het slachtoffer zien). Staan twee of meer spelers gelijk met de meeste stemmen, dan kiest het lot er één van hen. Bij gedeelde telefoons met de gesproken verteller tikt de roedel één keer op de dichtstbijzijnde telefoon, en die tik is het slachtoffer.
2. Bescherming en genezing. Als de dokter het slachtoffer beschermde, of de heks het redde, overleeft het slachtoffer.
3. De beet. Een onbeschermd slachtoffer sterft. De vervloekte sterft niet maar wordt weerwolf, en de vos sterft helemaal niet.
4. Het gif. De speler die de heks vergiftigde, sterft.
5. De blik van de ziener. Als de ziener de vos onderzocht, sterft de vos.

Elke dode neemt de geliefde mee in de dood. Daarna wordt de ochtend aangekondigd. Een dode jager doet het laatste schot, en een dode burgemeester geeft de sjerp door.

Een dag

1. De ochtend. “Goedemorgen, dorpelingen.” (Na een nacht met verteller: “Open allemaal jullie ogen.”) De verteller zegt wie er is gestorven, en hoe: door de weerwolven, vergiftigd, gestorven van verdriet, bij zonsopgang verdwenen of neergeschoten door de jager. Het scherm toont elke naam; de opgenomen stem noemt een naam alleen als ze die heeft opgenomen. Staat de huisregel Rollen van de doden onthullen aan, dan zegt de verteller er ook bij wat elke dode was (“Dat was de ziener.”). Staat die uit, dan blijft de rol van een dode geheim tot het einde van het spel, behalve die van een dode jager, die iedereen ziet.
2. De verkiezing, alleen op dag 1. Heeft het spel een burgemeester, dan kiest het dorp er vóór het overleg een: “Kies eerst een burgemeester. Diens stem telt dubbel. Op drie wijst iedereen iemand aan.”
3. Het overleg. Deel je verdenkingen, verdedig jezelf en bluf als het moet. Wolf Village heeft een discussietimer: standaard 3 minuten, of 2, 5 of uit. “De tijd is om. Het is tijd om te stemmen.”
4. De stemming. Tel tot drie en wijs allemaal een verdachte aan. De speler met de meeste stemmen ligt eruit: “Het dorp heeft besloten.” Bij een gelijke stand overleggen jullie nog even en stemmen opnieuw, of laten jullie iedereen leven: “Het dorp is het niet eens geworden. Vandaag verlaat niemand het spel.”
5. De nacht valt. De volgende nacht begint.

De doden zwijgen. Zodra je eruit ligt, geef je geen enkele hint meer. Je mag wel blijven kijken.

Hoe win je

• Het dorp wint als alle weerwolven dood zijn. “Het dorp wint! Alle weerwolven zijn ontmaskerd.”
• De weerwolven winnen zodra er minstens evenveel weerwolven als andere spelers zijn. Twee weerwolven en twee anderen is een winst voor de roedel. “De weerwolven winnen!”
• Sommige rollen winnen alleen. De nar wint als het dorp de nar wegstemt. De vos pikt de winst in als de vos nog leeft wanneer het dorp of de weerwolven zouden winnen. Geliefden uit verschillende kampen winnen samen als ze als laatste twee overblijven, en een nar of vos die verliefd is, speelt alleen voor die gezamenlijke winst.

Het spel controleert op een winnaar na elke ochtend en na elke stemming, zodra alle doden, schoten en de sjerp zijn afgehandeld. Vallen er twee winsten tegelijk, dan gaat die van de nar voor, dan die van de geliefden, dan die van het dorp of de weerwolven. Een levende vos pikt die laatste in.

Alle rollen uitgelegd

Hier vind je de uitleg van alle rollen. Wolf Village heeft 13 rollen en de burgemeester. Elk spel heeft weerwolven, en elke kant-en-klare opstelling heeft een ziener en burgers. De andere rollen zijn optioneel: zet ze aan, of kies een opstelling die ze deelt. Je kamp bepaalt met wie je wint.

Weerwolf

De weerwolven vormen de roedel. Ze kennen elkaar vanaf het begin. Elke nacht kiezen ze in het geheim één speler om te doden. Een lid van de eigen roedel kunnen ze niet aanvallen. Overdag spelen ze de vermoorde onschuld en sturen ze de stemming. Is de roedel het oneens, dan is de speler die de meeste weerwolven kozen het slachtoffer, en beslist het lot bij een gelijke stand. (Bij gedeelde telefoons met de gesproken verteller kiest één tik op de dichtstbijzijnde telefoon voor de hele roedel.) Een roedel van één jaagt alleen. De weerwolven winnen zodra er minstens evenveel weerwolven als andere spelers zijn.

Burger

Geen speciale krachten, alleen je verstand en je stem. Luister goed, ontmasker de leugenaars en stem de weerwolven weg. Burgers vullen alle plaatsen die de andere kaarten overlaten: in Basis zijn ze de grootste groep, terwijl er in Klassiek, Vos en Chaos maar een paar kunnen zijn. Het dorp wint samen zodra alle weerwolven dood zijn.

Ziener

Elke nacht kiest de ziener één andere speler en ontdekt één ding: of die een weerwolf is. De ziener kan niet naar zichzelf kijken. Alleen een weerwolf verschijnt als weerwolf. De handlanger, de vos en de vervloekte (tot die verandert) verschijnen allemaal als “geen weerwolf”. Deel wat je weet met beleid: als de weerwolven doorhebben wie je bent, ben jij de volgende. Tactiek voor de ziener, en voor elke andere rol, staat in weerwolven tips.

Dokter

Elke nacht kiest de dokter één speler om te beschermen. Vallen de weerwolven die speler aan, dan overleeft die. Als niemand anders die nacht stierf, zegt de ochtend: “De weerwolven vielen vannacht aan, maar de dokter redde hun slachtoffer. Niemand is gestorven.” De bescherming stopt alleen de beet van de weerwolven. Twee schakelaars van de spelleider bepalen de grenzen van de dokter:

• De dokter mag zichzelf beschermen: standaard aan.
• De dokter mag herhalen (twee nachten achter elkaar dezelfde speler beschermen): standaard uit.

Heks

De heks heeft twee drankjes, elk voor één gebruik in het hele spel. ’s Nachts ziet de heks het slachtoffer van de weerwolven. Het levensdrankje kan dat slachtoffer redden, ook als de heks het zelf is. Het gifdrankje doodt elke andere speler die de heks kiest, diezelfde nacht. De heks mag allebei de drankjes in één nacht gebruiken. Zijn ze allebei op, dan heeft de heks geen nachtelijke kracht meer. Als het levensdrankje het slachtoffer redt en niemand anders stierf, zegt de ochtend: “De weerwolven vielen ’s nachts aan, maar het levensdrankje van de heks redde hun slachtoffer. Niemand is gestorven.”

Eén uitzondering komt van spelen met gedeelde telefoons. In een nacht met Telefoons doorgeven kan de heks niet op de weerwolven wachten zonder te laten zien wie de heks is. Hebben de weerwolven dus nog niet allemaal gespeeld als de heks aan de beurt is, dan beslist de heks over het levensdrankje zonder het slachtoffer te zien: het drankje redt wie de weerwolven ook aanvallen.

Jager

De jager heeft geen nachtelijke kracht. Sterft de jager, ’s nachts of bij een stemming, dan schiet de jager meteen één levende speler naar keuze neer. Dat schot is niet optioneel. “Alex was de jager! Met een laatste ademtocht legt de jager aan.” Daarna: “Sam werd geveld door de pijl van de jager.” Sterft de jager, dan weet iedereen de rol, ook als de rollen van de doden verborgen blijven.

Cupido

Alleen in de eerste nacht kiest Cupido twee spelers die verliefd worden, en Cupido mag zichzelf als een van beiden kiezen. De geliefden leren elkaars namen kennen, niet elkaars rollen, en ook of ze aan verschillende kanten staan. Sterft een van de geliefden, dan sterft de ander van verdriet: “Met een gebroken hart volgt Sam de geliefde in de dood.” Geliefden uit hetzelfde kamp spelen gewoon door met hun kamp. Geliefden uit verschillende kampen spelen vanaf nu alleen nog voor elkaar: ze winnen samen als de laatste twee in leven zijn. Een nar of een vos die verliefd is, zit altijd in een ander kamp dan de geliefde. Cupido speelt voor het dorp, tenzij Cupido een van twee geliefden uit verschillende kampen is; dan speelt Cupido alleen voor de geliefden.

Vrijmetselaar

De vrijmetselaars komen als paar: twee burgers die elkaar vanaf het begin kennen, omdat de kaart van elk de andere vrijmetselaar toont. Ze hebben geen nachtelijke kracht, en de verteller roept ze nooit op. Ze kunnen elkaar vertrouwen, maar hardop voor elkaar instaan verraadt aan de weerwolven wie de vrijmetselaars zijn.

Dorpsgek

De eerste keer dat het dorp de dorpsgek wegstemt, laat die de kaart zien en blijft in het spel: “Maar het is de dorpsgek! Het dorp spaart de dorpsgek, die nooit meer mag stemmen.” Vanaf dan mag de dorpsgek niet meer stemmen. Een tweede stem tegen de dorpsgek is het einde. De weerwolven kunnen de dorpsgek ’s nachts nog wel doden.

Vervloekte

De vervloekte is een burger met een vloek. Vallen de weerwolven de vervloekte ’s nachts aan en beschermt of redt niemand die speler, dan sterft de vervloekte niet maar wordt weerwolf, en speelt vanaf dan mee met de roedel. Als niemand anders die nacht stierf, zegt de ochtend: “Vannacht is niemand gestorven. Maar de weerwolven hebben de vervloekte gebeten, en die is nu één van hen.” Is er wel iemand anders gestorven, dan zegt de verteller alleen: “De weerwolven vielen ’s nachts aan, maar hun slachtoffer stierf niet.” Het scherm laat dan zien dat de vervloekte is veranderd. In beide gevallen hoort het dorp niet wie het is; de vervloekte, de roedel en een handlanger die de weerwolven kent, weten het wel. Tot de vervloekte verandert, ziet de ziener die als “geen weerwolf”.

Handlanger

De handlanger is een mens die voor de weerwolven speelt en wint als zij winnen. De handlanger weet wie de weerwolven zijn, maar de weerwolven kennen de handlanger niet. Voor de ziener lijkt de handlanger een burger. De handlanger heeft geen nachtelijke kracht, en ook de weerwolven kunnen de handlanger doden. Als het spel de twee kampen telt, telt de handlanger mee bij alle anderen, niet bij de weerwolven. Het dorp wint zodra alle weerwolven dood zijn, of de handlanger nu leeft of niet.

Staat de schakelaar van de spelleider De handlanger kent de weerwolven uit, dan weet de handlanger niet wie ze zijn, zoals de gek in het Japanse spel.

Nar

De nar speelt alleen en heeft geen nachtelijke kracht. Stemt het dorp de nar overdag weg, dan wint de nar alleen (tenzij de nar verliefd is), eindigt het spel en verliezen alle anderen: “De nar wint! Het dorp deed precies wat de nar wilde.” Sterft de nar op een andere manier, ’s nachts of door de pijl van de jager, dan verliest de nar.

Vos

De vos speelt alleen. De weerwolven kunnen de vos niet doden: hun beet doet niets. Maar onderzoekt de ziener de vos, dan sterft de vos bij zonsopgang (“Bij zonsopgang is Sam spoorloos verdwenen.”), en de ziener hoort nog steeds “geen weerwolf”. Ook een stemming, een schot van de jager of het gifdrankje van de heks kan een einde aan de vos maken. Leeft de vos nog als het dorp of de weerwolven zouden winnen, dan wint de vos alleen in hun plaats (tenzij de vos verliefd is): “De vos wint! Hij heeft ieders plannen overleefd.” Als het spel de twee kampen telt, telt de vos mee bij alle anderen.

Burgemeester

De burgemeester is een titel, geen rol, dus niemand krijgt die uitgedeeld. Zet de spelleider de burgemeester aan, dan kiest het dorp op dag 1, vóór het overleg, een burgemeester door op drie aan te wijzen. Het dorp mag ook geen burgemeester kiezen. De stem van de burgemeester telt dubbel, en de burgemeester beslist bij een gelijke stand. Aan tafel telt dat mee, want de stemming is een kwestie van handen. Sterft de burgemeester, dan geeft die de sjerp door aan een levende speler die nog mag stemmen, of gooit de sjerp weg. Er wordt niet opnieuw gekozen.

Elke rol in de zeven talen van het spel

Wolf Village spreekt Fins, Engels, Spaans, Duits, Nederlands, Frans en Pools. Dit zijn de rolnamen die het gebruikt, handig als vrienden aan tafel niet dezelfde taal delen.

Lastige gevallen

Dit zijn de vragen die een spel aan tafel stilzetten. Zo beslist Wolf Village elk geval.

• De stemming eindigt gelijk. Overleg nog even en stem opnieuw, of laat iedereen leven. Heeft het spel een burgemeester, dan beslist de burgemeester.
• De weerwolven zijn het niet eens. De speler die de meeste van hen kozen, is het slachtoffer. Staan twee of meer spelers gelijk met de meeste stemmen, dan kiest het lot er één van hen.
• Een speler wordt in de nacht gedood nadat die heeft gekozen. De keuze telt nog steeds, want alles gebeurt bij zonsopgang. Een ziener die vannacht sterft, ziet nog, een heks die vannacht sterft, vergiftigt nog, en een blik van de ziener op de vos doodt de vos nog steeds.
• De dokter en de heks redden hetzelfde slachtoffer. Het slachtoffer leeft, en de ochtend schrijft het toe aan de dokter. Het levensdrankje van de heks is toch opgebruikt.
• Wat de bescherming van de dokter tegenhoudt. Alleen de beet van de weerwolven. Niet het gifdrankje van de heks, niet het schot van de jager, niet een gebroken hart en niet de blik van de ziener op de vos.
• De weerwolven vallen de vervloekte aan, maar de dokter beschermt die. De bescherming wint: niemand sterft en niemand verandert.
• De jager sterft van verdriet of wordt vergiftigd. De jager schiet nog steeds. Elke dood telt.
• Het schot van de jager en het einde van het spel. Het schot komt eerst. Het spel controleert pas na het schot op een winnaar.
• De heks is het slachtoffer. De heks mag zichzelf genezen. De heks kan zichzelf niet vergiftigen.
• Geliefden uit verschillende kampen. Een weerwolf die verliefd is op een burger speelt alleen voor de geliefden. Zolang die weerwolf leeft, kan het dorp niet winnen, en de roedel telt die weerwolf niet als een van hen.
• De dorpsgek is de burgemeester. Spaart de stemming de dorpsgek, dan verliest die de stem, dus de dorpsgek geeft de sjerp door of gooit hem weg. Een gespaarde dorpsgek kan de sjerp ook niet krijgen.
• Een vervloekte geliefde wordt gebeten. De kampen van de geliefden worden geteld naar hun rollen van dat moment. Een vervloekte die verliefd is op een burger, wordt na de beet dus een geliefde uit een ander kamp.
• Een nar of een vos die verliefd is. Een geliefde uit een ander kamp dan de eigen geliefde speelt alleen voor de gezamenlijke winst van de geliefden. Een weggestemde nar die verliefd is, wint niet, en een vos die verliefd is, pikt de winst niet in.
• De dokter redt iemand in een nacht waarin een andere speler stierf. De ochtend zegt niet “Niemand is gestorven”. Er klinkt alleen: “De weerwolven vielen ’s nachts aan, maar hun slachtoffer stierf niet.”
• De nar wordt in de nacht gedood. De nar verliest gewoon. Alleen een stemming van het dorp laat de nar winnen.
• Twee weerwolven en twee burgers zijn over. De weerwolven winnen: evenveel is genoeg.
• De handlanger, de vos en het tellen. Beide tellen mee als “alle anderen” wanneer het spel de weerwolven met de rest vergelijkt.

Weerwolven zonder spelleider

Klassiek weerwolven heeft iemand nodig die niet meespeelt en de nacht leidt: de spelleider of verteller. Dat kun je op twee manieren overslaan.

• Laat een telefoon vertellen. In Wolf Village is de telefoon van de spelleider de verteller. Die spreekt elke regel uit in een opgenomen stem, roept de rollen op in de juiste volgorde, bewaart de geheimen van de nacht en maakt de ochtend bekend. De spelleider kan zelf meespelen: met Ik speel ook mee aan krijgt de spelleider een rol zoals iedereen.
• Geef in plaats daarvan iedereen een geheime beurt. Met Iedereen tegelijk (eigen telefoons) of Telefoons doorgeven (gedeelde telefoons) sluit niemand de ogen en roept niemand de rollen op. Elke speler die nog leeft speelt een geheime beurt, dus niemand hoeft de nacht te leiden.

Geen telefoons of kaarten bij de hand? Zie weerwolven zonder kaarten: met speelkaarten, papiertjes of telefoons.

Leraren en jeugdleiders: weerwolven werkt in de klas, op schoolkamp en bij scouting met één telefoon per tafel, zonder leerlingaccounts en zonder iets te installeren. Zie weerwolven in de klas.

Gezinnen: begin met de opstelling Basis en korte rondes. Zie weerwolven kids.

Waar weerwolven vandaan komt

Weerwolven begon als Mafia. Dimitry Davidoff, een psychologiestudent aan de Staatsuniversiteit van Moskou, bedacht Mafia in 1986 of 1987 als klasactiviteit voor de middelbare scholieren aan wie hij les gaf. Andrew Plotkin leerde Mafia kennen op de conventie van de National Puzzlers’ League in 1997 en gaf het spel het weerwolventhema. (Plotkins pagina, met het verslag van Davidoff; Wired, 2010.) Het hele verhaal, en de versies die tegenwoordig overal worden gespeeld, staan in de geschiedenis van weerwolven.

Veelgestelde vragen

Hoeveel spelers heb je nodig voor weerwolven?

Minstens 4. Wolf Village neemt 4 tot 20 spelers. De opstelling Basis werkt bij elk aantal van 4 tot 20. Klassiek begint bij 8 spelers, Vos en Chaos bij 9, en Standaard 12 heeft precies 12 spelers nodig.

Hoeveel weerwolven bij 8 spelers?

Twee. Het spel beveelt 1 weerwolf aan bij 4 tot 6 spelers, 2 bij 7 tot 10, 3 bij 11 tot 16 en 4 bij 17 tot 20.

Is weerwolven hetzelfde spel als Mafia?

Ja. Het is hetzelfde spel met een ander verhaal: de maffia wordt weerwolven, en de onderzoeker van de Mafia die Plotkin leerde kennen, wordt de ziener. Meer over de herkomst staat in de geschiedenis.

In welke volgorde worden de rollen ’s nachts opgeroepen?

Cupido (alleen de eerste nacht), de weerwolven, de ziener, de dokter, en dan de heks.

Mag de dokter zichzelf beschermen?

Ja, standaard wel. De spelleider kan dat uitzetten. Standaard mag de dokter niet twee nachten achter elkaar dezelfde speler beschermen.

Mogen doden praten?

Nee. De doden zwijgen en geven geen enkele hint. Ze mogen wel blijven kijken.

Worden de rollen van de doden onthuld?

Dat is een huisregel. In Wolf Village staat die standaard aan: als een speler sterft, zegt de verteller wat die was. Staat die uit, dan blijft de rol van een dode geheim tot het einde. Twee rollen zijn hoe dan ook te zien: een dode jager, en een dorpsgek die door de stemming is gespaard.

Kun je weerwolven spelen zonder spelleider?

Ja. Een telefoon kan vertellen, of elke speler kan een geheime beurt spelen, zodat niemand de nacht hoeft te leiden. Zie Weerwolven zonder spelleider.

Start een gratis spel: één telefoon vertelt, iedereen speelt op de eigen telefoon

Start een gratis spel: één telefoon vertelt, iedereen speelt op de eigen telefoon